Bateria Wiejska
Z WikiBrzezno
Bateria Wiejska (niem. Dorfbetterie) - zespół fortyfikacji umiejscowiony na terenie dawnego Fortu Brzeźno. Projekt baterii został wykonany i zrealizowany w 1910 r., podpisany nazwiskiem Claasen.
Bateria składa się z 5 żelbetowych wolnostojących schronów o kształcie zbliżonym do kwadratu o boku dł. ok. 11 m. Znajdujące się pomiędzy schronami żelbetowe stanowiska haubic są ośmiobokami wpisanymi w kwadratu o boku ok. 10 m. Kilkanaście metrów od stanowisk znajdował się schron przeznaczony dla oficerów.[1]
Wyposażenie: 4 haubice 280 mm.
Data rozbrojenia: ok. 1920 r.
Do dziś zachowały się jedynie resztki fortu przy ulicy Zelwerowicza. Bunkry zachowały się w całości, a miedzy nimi istnieją jeszcze betonowe "podwyższenia", na których niegdyś stały haubice. Obecnie są one przysypane ziemią i rosną na nich drzewa. Bateria ta zasięgiem ognia swych dział pokrywała stanowiska baterii przybrzeżnych ustawionych po obu stronach wejścia do portu. Po I wojnie światowej urządzenia wojskowe na terenie Gdańska objęła demilitaryzacja. Przed opuszczeniem Gdańska, stacjonujące na jego terytorium wojska angielskie zdemontowały działa artylerii dalekosiężnej oraz ogrodzenie na przedpolu fortu. Władze gdańskie zdecydowały się na rozbiórkę zbędnych już fortyfikacji - zatrudniając do tego znaczne ilości bezrobotnych.
Podczas II wojny światowej, na przełomie lat 1944/45 schrony artylerii dalekosiężnej były wykorzystywane przez wojska niemieckie jako magazyny amunicji, a na terenie byłego fortu wykopano okopy i maskowano na jego terenie pojazdy wojskowe. Po wojnie niektóre zachowane schrony zostały zburzone w trakcie prowadzonych ćwiczeń jednostki wojskowej.
Galeria
 |
 |
 |
 |
