Zygmunt Pawłowicz

Z WikiBrzezno

Ks. Pawłowicz podczas udzielania chrztu

Zygmunt Pawłowicz (ur. 18 listopada 1927 w Gdańsku, zm. 18 marca 2010 w Gdańsku) - biskup tytularny Tamallula, sufragan diecezji gdańskiej w latach 1985-2005, pełnił funkcje wikariusza generalnego i prepozyta Kapituły Archikatedralnej.

Urodził się jako syn Józefa Pawłowicza i Leokadii, z domu Jadzińskiej. Do 1939 r. mieszkał z rodziną w Nowym Porcie. Uczęszczał do Gimnazjum Polskiego Macierzy Szkolnej. Tuż przed wybuchem II wojny św. opuścił z rodziną Gdańsk i zamieszkał w Chełmży. Tam też w latach 1945-47 ukończył szkołę średnią. Po maturze wstąpił do seminarium duchownego w Pelplinie, które ukończył w 1952 r. 20 września tegoż roku w katedrze pelplińskiej otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Kazimierza Kowalskiego. W latach 1952-1957 pracował jako wikariusz w parafiach na terenie Gdańska i Sopotu. Do roku 1964 był notariuszem kurii biskupiej w Oliwie. W latach 1964-1966 był proboszczem w Stegnie, a 1966-1985 w Brzeźnie. 14 września 1973 roku został mianowany prałatem.

Od 1974 roku wykładał teologię fundamentalną i religiologię w Diecezjalnym Seminarium Duchownym.

Na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał tytuł doktora teologii, a później doktora habilitowanego teologii w zakresie dogmatyki.

Był autorem kilkunastu książek i ponad 100 artykułów z zakresu teologii i religioznawstwa.

10 sierpnia 1985 roku został powołany przez Jana Pawła II na biskupa pomocniczego z tytułem biskupa Tamallula; konsekracja miała miejsce 7 września 1985 roku w Gdańsku, sakrę biskupią otrzymał z rąk kardynała Józefa Glempa.

1 maja 2005 przeszedł na emeryturę. Zmarł po wieloletniej chorobie. Został pochowany w krypcie biskupów gdańskich w Katedrze Oliwskiej.